MCP staat voor Model Context Protocol. Het is een open standaard om AI-toepassingen te verbinden met andere systemen. Anthropic heeft MCP ontwikkeld en de broncode is openbaar. Via MCP kan een AI-toepassing zoals Claude werken met:
- gegevensbronnen, zoals lokale bestanden en databases;
- tools, zoals een zoekmachine of een rekenmodule;
- werkwijzen, zoals vaste, gespecialiseerde prompts.
Zo kan de AI-toepassing informatie gebruiken die niet in het gesprek staat en taken uitvoeren in andere systemen.
De USB-C-poort voor AI
De makers van MCP gebruiken zelf deze vergelijking: zie MCP als een USB-C-poort voor AI-toepassingen. Zoals USB-C één vaste manier is om apparaten aan te sluiten, is MCP één vaste manier om AI-toepassingen aan externe systemen te koppelen.
Er zijn twee kanten. Een MCP-server biedt gegevens en tools aan, bijvoorbeeld van een agenda of een klantsysteem. Een MCP-client, zoals Claude, maakt daar gebruik van. Een server die eenmaal gebouwd is, werkt met elke toepassing die MCP ondersteunt. Naast Claude ondersteunen onder meer ChatGPT, Visual Studio Code en Cursor de standaard.
Wat het mogelijk maakt
Voorbeelden die de makers van MCP zelf noemen:
- een assistent die je agenda en je notities kan inzien en daardoor persoonlijker helpt;
- een chatbot in een organisatie die meerdere databases raadpleegt, zodat medewerkers gegevens kunnen analyseren via een gesprek;
- Claude Code dat op basis van een ontwerp in Figma een complete webapp bouwt.
Voor ontwikkelaars scheelt MCP tijd, omdat ze niet voor elke AI-toepassing een aparte koppeling hoeven te bouwen. Voor gebruikers betekent het dat een assistent meer kan: gegevens opzoeken en, als dat nodig is, namens hen acties uitvoeren.
MCP en connectors
In de apps van Claude kom je MCP vooral tegen als connector: een koppeling met een dienst die je met een paar klikken toevoegt. Een eigen connector maak je door Claude te verbinden met een MCP-server op internet. Het verschil tussen de twee lees je in ons artikel over connectors en MCP.